Met ieder verzonden sms’je smelt de poolkap een klein beetje. Ieder mobiel bezoekje aan Hyves of Facebook bespoedigt het smelten van een gletsjer. Vraag je operator hier iets aan te doen.

Weinigen beseffen zich dat mobiele telecomaanbieders tot de grootverbruikers van energie in een land behoren. De oorzaak ligt natuurlijk niet bij de telefoon die de hele dag als een opgevoerde magnetron aan je oor hangt. Het kwaad zit hem in de duizenden antennes die over heel Nederland verspreid staan. De zenders vreten stroom. Hun koelingsapparatuur is ook niet bepaald zuinig.

Als je ervan uit gaat dat er wereldwijd rond de 3 miljard mensen mobiel bellen dan blijken mobiele telefonie en mobiel internet milieuproblemen van enorme proporties.

Wat kun je er aan doen? Stoppen met bellen, geen sms meer sturen of stoppen met internetten op je nieuwe iPhone? Dat lijkt me geen optie. Sterker nog, de opmars van smartphones lijkt onomkeerbaar.

Maar wat kunnen we dan wel doen? Het beangstigende antwoord: niet bijzonder veel. Ok, je kunt overstappen op groene stroom, LED-lampjes kopen en de elektronica thuis ‘s nachts niet meer op stand by zetten. De kleine activist kan zich zelfs ook nog aansluiten bij goedbedoelde burgerinitiatieven als 10-10, maar dan heb je het ongeveer wel gehad.

De 20-20-20 doelstellingen van Europa [?] zijn nobel, maar een bindend klimaatakkoord is de wereld toch iets te gortig. Het is prima om het milieu te redden, zo lang we dat zelf maar niet hoeven te doen. Zo lijken de gedachten van de wereldleiders.

Er gloort wat hoop. Je telefoon hoeft niet direct aan de wilgen.

Bij alle Nederlandse mobiele netwerken zitten teams van 2 à 3 man die zich voltijds bezighoudt met de verduurzaming van het bedrijf, ingegeven door hoofdkantoren in Bonn, Den Haag en Londen. Daar is weinig ideëels aan. Hun doelstellingen zijn afgeleid van het Europese overheidsstreven om 20 procent minder Co2 uit te stoten per 2020. De andere 80 procent volgt daarna misschien. Ooit.

Het wordt nu tijd dat niet alleen de tarieven transparant zijn, maar ook de activiteiten die de ijsbeer redden van de verdrinkingsdood. Operators zouden, net als ieder ander bedrijf, op hun site moeten aangeven hoeveel Co2 ze uitstoten per werknemer en per klant per jaar. Alleen dan kun je als consument niet alleen een goede maar ook een gezonde keuze maken voor een aanbieder en abonnement.

Alleen dan weten we of KPN echt groen is of stiekem toch enorm rood staat. Magenta en rood zouden dan wel eens veel groener kunnen blijken dan we denken.

Foto: davidw (cc)

Ik snap dat de wereld kapot gaat. Ik ken de animaties van stijgende waterspiegels en ijsberen die hun jas uittrekken. Ik zag de film van Al Gore. Ook de voorloper daarvan, Gores Powerpoint-presentatie op TED.com. Én het vervolg, ook op TED.

De boodschap is me duidelijk. Geen uitleg meer nodig. Het wordt warm en alleen een groene deken van duurzaamheid kan ons nog redden. Gebeurt dat niet dan houden we over 100 jaar strandvakanties in Enschede.

Onze leefomgeving sterft, maar ik heb geen idee hoe ik haar kan redden.

Tien jaar geleden waren er twee studenten. Ze hadden een idee en tijd. Universiteit Stanford bood hen de middelen. Dit jaar draait dat uitgekristalliseerde idee, Google, ruim 20 miljard dollar omzet en biedt het wereldburgers antwoorden op vragen.

Als er een tijd was om studenten marktgerichter te leren denken dan is dat nu wel. Er zijn veel mensen zoals ik, mensen die wel mee wíllen helpen aan het terugdringen van het klimaatprobleem maar geen idee hebben hoe. Waar begin je? LED-lampjes heb ik al, auto rijden doe ik amper en de afwasmachine staat al een standje lager. Geen effect te zien.

Zijn zonnepanelen op het dak het antwoord of een kleine windmolen met de buren aanschaffen? Geen idee. In de hele discussie rondom verduurzaming ontbreken mij, en de meesten met mij, overzichten met keuzes en cijfers om beslissingen mee te maken. Informatie.

Als dat geen gat in de markt is.

Zelfs op IT-gebied is het Google dat de kar trekt, met groene innovaties in datacentra (België) en investeringen in geothermische en zonne-energie. Maar zijn zij de enige studenten op wie we kunnen rekenen?

–Erwin Boogert

Gratis auto’s

Hoe? Hij werkt het concept uit voor een nieuwe infrastructuur voor auto’s om te ‘tanken’. Geen bezine of diesel, maar accu’s. Is de stroom van je auto bijna op? Dan rijd je naar de pomp en wisselt de accu om. Dat zou sneller kunnen dan een lege tank vullen.

Wat kosten die nieuwe auto’s? Niets als je meer dan 40.000 kilometer per jaar rijdt. Je betaalt per gereden kilometer en verder werkt het met een abonnementenstructuur. De vergelijking ligt het dichtst tegen het concept van mobiele telecom aan. Een operator onderhoudt een netwerk, geeft gesubsidieerde toestellen weg en je betaalt per minuut.

Agassi benadert zijn concept als de infrastructuur van een open softwaresysteem. Daarom claimt hij geen eigendom of onderdelen van de keten. De accu van auto’s zijn onderdeel van een storage grid voor duurzaam opgewerkte energie. Immers, zonne- en windenergie zijn momenteel slecht op te slaan. Wordt het niet gebruikt, dan vervliegt het. Maar dat hoéft niet, meent Agassi. Als je de accu’s van alle auto’s aan het netwerk koppelt dan kan de overcapaciteit energie worden verspreid naar auto-accu’s. Een soort p2p-netwerk.

1 miljard dollar toegezegd

Klinkt futuristisch en ver gezocht? Israël, Denemarken en Australië zegden hun steun toe, Renault gaat passende auto’s bouwen en Better Place heeft financiële toezeggingen van zeker 1 miljard dollar. Overigens zal in de video hieronder blijken dat Bill Clinton een hele kleine maar conceptueel heel belangrijke rol speelde in de totstandkoming van de gedachte achter Better Place.

Agassi’s verhaal werkt alleen als het op mondiaal niveau wordt toegepast. Alleen dan is de opwarming van de aarde te remmen en zijn zeespiegels en verdrinkende Zeeuwen te redden.

Hieronder een video van 32 minuten. De opname vond plaats tussen 5 en 7 november 2008 op de Web 2.0 Summit. De interviewer is Tim O’Reilly.

60 procent minder CO2

Ook was Agassi met zijn wereldreddende verhaal de hoofdpersoon in een artikel in Wired Magazine.

“(…) Most startups try out their product on beta testers. Agassi wanted a beta country. A cooperative national government would be willing to modify the tax code or offer other incentives—essential to getting consumers on board quickly. He wasn’t selling cars, but really building a network; the bigger the initial base, the stronger the network effect.

A small island nation would be ideal, since the range of his car is limited by the range of his charging grid. Fortunately, he already had deep family and business ties to a virtual island—Israel is surrounded by water on one side and by enemies on all others. The farthest a driver can safely go in a straight shot is about 250 miles. Plus, Israel is increasingly queasy about its role as an oil importer. Anything that threatens the livelihoods of hostile Arab oil sheikhs and Iranian mullahs has a special appeal in Agassi’s native land. (…)

He explains that his plan alone, once scaled up, could produce a 20 percent drop in the world’s CO2 emissions. And he wasn’t stopping there. “If we also buy clean generation, we reduce the price of clean electrons so that at the end of 10 years, clean electrons are cheaper than coal-based electrons, and nobody builds another coal plant at that point. That’s another 40 percent of CO2 emissions; that’s the treaty Tony Blair is now working to get for the world by 2050. I’m telling you, we can get there a decade after we finish the car side. We can get there in 2030—60 percent reduction in our CO2 emissions.” (…)”

Lef en visie valt de nog ondernemer zeker niet te ontzeggen. Kudos.

Meer lezen?

Een van de problemen bij de beoogde verschuiving naar groene energie is de productie. De crux is dat de kostprijs voor productie lager moet zijn dan die van olie. De ontwikkeling van duurzame energiebronnen is dus gebaat bij een relatief hoge olieprijs. Alleen dan renderen investeringen in alternatieve systemen.

De filantropische tak van Google, bijvoorbeeld, heeft vanuit die achtergrond een initiatief met de naam Re < c. Google.org investeert 1 procent van het vermogen van de zoekmachine in de ontwikkeling van onder meer hernieuwbare energie.

De aankomende president van de Verenigde Staten is van plan om gedurende 10 jaar iedere jaar 15 miljard dollar te investeren in hernieuwbare energiebronnen. Barack Obama onderstreepte zijn voornemen gisteren nog een keer met deze korte videoboodschap:

Zijn volledige plan voor groene energie lichtte Obama in augustus toe in het Amerikaanse Lansing. Een helder verhaal, op z’n Obama’s, van bijna 34 minuten.

Mocht je meer willen weten over hernieuwbare energie en aanpalende ontwikkelingen overweeg dan een RSS-abonnementje op mijn Delicious tag ‘energie’ of op een deze blogs:

• Green Inc.
• Planet Green
• VPRO Energie
• CleanTechnica
• Eurocommissaris Andris Piebalgs

“(…) Put a price on carbon as a replacement for tax on labour. That dates from the time of Bismarck. A lot has changed since then. (…)”

Sinds 2006 stapt Al Gore vliegtuig in, vliegtuig uit om waar ook ter wereld zijn dia-presentatie te laten zien met verontrustende beelden over klimaatverandering. Die dia’s werden zelfs in een film vervat om de boodschap nog beter en sneller te verspreiden. ‘An Inconvenient truth‘ nog niet gezien? Download hem via BitTorrent.

Afgelopen maart tijdens de jaarlijkse TED-conferentie presenteerde de voormalig vice-president van de Verenigde Staten zijn niéuwe dia-show. Bovenstaande quote is er een uít die geïllustreerde toespraak, getiteld ‘ How dare we be optimistic?‘.

Over investeren in oliebedrijven:

“(…) Er zijn veel goede investeringen die je kunt doen. Maar als je investeert in teerzand, dan heb je een portfolio dat vol zit met sub prime effecten dat is gebaseerd op een oud economisch model. Junkies vinden aderen in hun tenen als de aderen in hun armen en benen niet meer zijn te gebruiken.”

Die zit.

De nieuwe film van Gore duurt 28 minuten. Je kunt hem hier onder bekijken, of het MPEG4-bestand (311 megabyte) hier downloaden.

Geenstijl, doe híer ‘ns iets aan. Gewoon, omdat het kan