Amateuristische, professionele én top secret militaire computervirussen bedreigen onze wereld, waarin apparaten in toenemende mate met internet zijn verbonden. Richard Clarke, die een decennium lang Amerika’s hoogste digitale terreurbestrijder was, doet een ontluisterend boekje open.

“(…) The vision Clarke has is of a modern technological nightmare, casting the United States as Dr. Frankenstein, whose scientific genius has created millions of potential monsters all over the world. But Clarke is even more concerned about “official” hackers such as those believed to be employed by China.

“I’m about to say something that people think is an exaggeration, but I think the evidence is pretty strong,” he tells me. “Every major company in the United States has already been penetrated by China.” (…)”

Bron: Smithsonian | Foto: Alexander Gernhardt (cc)

Officieel bestaan ze niet meer, de spookrekeningen door mobiel datagebruik in het buitenland. De praktijk is anders. Vier dagen Spanje kostte me onlangs meer aan telecomkosten dan de reis en het verblijf samen.

De dagen worden langer en warmer en dat betekent dat velen van ons zich opmaken voor een reisje naar het buitenland. Voor de een is dat een stedentripje over de grens, voor de ander houdt dat een verre vakantie in. Heerlijk. De helft van ons heeft inmiddels een smartphone, dus met een druk op de knop delen we foto’s met de achterban. Hoge rekeningen worden voorkomen met WhatsApp, eBuddy XMS of Facebook.

Tot afgelopen zomer was mobiel internetten in het buitenland nog een gevaarlijke, gezinsbedreigende activiteit. Het kon je immers zomaar een hele maand huur of een nieuwe wasmachine kosten. Zo hoog konden rekeningen uitvallen. En dat hoorde je achteraf pas.

Gelukkig stak eurocommissaris Neelie Kroes daar een stokje voor. Vandaag de dag zijn spookrekeningen, of bill shocks, uitgebannen. Ze bestaan niet meer. Mobiele operators moeten het slot op de datalijn zetten wanneer iemands rekening boven de 59,50 euro in een factuurmaand komt. Wie toch wil blijven internetten, moet daar expliciet om vragen.

Zo klinkt de theorie. Vorige maand mocht ik echter ervaren dat de praktijk toch net iets anders is.

Tweehonderd euro per dag

Telfort was afgelopen maand zo vriendelijk om me een rekening van 706 euro te sturen. De oorzaak van die bill shock ligt in mijn bezoek aan het Mobile World Congress, een telecombeurs die ieder jaar in Barcelona wordt gehouden.

Het was een kort bezoek van maar vier dagen. Mijn mobielgebruik stelde niet veel voor: een enkele foto naar huis en continu synchroniseren met de webaccounts voor werk en privé. E-mail altijd actueel en de agenda‘s in sync.

Dat synchroniseren zorgde ervoor dat ik binnen een dag al aan het dataplafond zat. Dat had ik niet door, maar dat moet geen probleem zijn. De mobiele operator hoort een sms te sturen zodra je op 80 procent en 100 procent van de limiet van 59,50 euro zit. Dat ging in mijn geval mis. Die sms’jes werden namelijk nooit verzonden. De teller liep door en door en door. Vier hele dagen.

Twee weken later kwam de schok: een rekening van maar liefst 706 euro’s. Wat was ik blij.

Blij omdat niet ik, maar Telfort voor die rekening opdraait. Voor een paar tientjes heb ik ongestoord dagenlang zorgeloos mobiel kunnen internetten op de wijze waarop ik dat ook in Nederland zou doen. Het enige dat wel nog moest gebeuren, was de operator daarvan overtuigen. Dat is niet moeilijk.

Wat te doen als?

Controleer voor vertrek naar het buitenland dat de sms-alerts zijn geactiveerd voor mobiel internetgebruik in het buitenland. Dat kan op ieders persoonlijke account op de site van de telecomaanbieder. Wie uiteindelijk toch een spookrekening ontvangt, belt direct naar de helpdesk om te melden dat het bedrijf een fout heeft gemaakt. Buitenlandse internetrekeningen kunnen zonder toestemming nu eenmaal niet hoger uitvallen dan 59,50 euro. Vraag om een nieuwe, gecorrigeerde factuur.

Het is overigens te overwegen om dezelfde klacht ook te melden bij het Twitter-account van de betreffende operator. Achter dat account zitten namelijk de meest bedreven helpdeskmedewerkers die telecomaanbieders hebben. Juist vanwege de schijnbaar chaotische omgeving van Twitter zit daar het meer ervaren personeel aan de knoppen. Zij kunnen en mogen snel doelgericht handelen.

In mijn geval zou de telefonische klacht een week later in behandeling worden genomen. De Twittermelding leidde er echter toe, dat het euvel binnen 24 uur was verholpen. Rekening: 59,50 euro, exclusief gesprekskosten. En bedankt.

Uiteindelijk was Telforts formele reactie: “Wij zijn er inmiddels van op de hoogte dat de ingestelde datalimiet soms niet werkt. Dit zijn we aan het onderzoeken.”

Let wel: deze situatie bestaat al zeker acht maanden. Iedere klant van deze aanbieder kan dus al driekwart jaar worden overvallen door spookrekeningen vanwege mobiel internetgebruik in het buitenland. Dat zijn zeker honderdduizenden abonnees die bij iedere stap over de grens een financieel telecomroulette spelen.

Het is goed dat er een platfond zit aan datagebruik buiten Nederland. Maar waarom alleen 59,50 euro en niet vijftig, honderd, honderdvijftig en tweehonderd euro? De aanbieder die dat deze of volgende zomer op orde heeft, denkt primair aan zijn klant en niet enkel aan de eigen portemonnee.

(N.B. Deze column verscheen begin deze december op Bellen.com)

Foto: RTP (cc)

Toevallig kom ik er net achter dat mijn site Forumgrazer.net in januari vijf jaar stond. De geheime diensten zijn er nog geen grootgebruikers van, aangezien er jaarlijks maar zo’n tienduizend queries door het zoekvenstertje gaan.

Forumgrazer.net is een zoekmachine die, op basis van Googletechnologie, louter en alleen drukbeposte Nederlandstalige discussieforums indexeert. Bij het begin omvatte de site exact 600 sites, nu zijn dat er 780. Het Poëzie Leestafel Forum is de meest recent toevoeging.

In de afgelopen vijf jaar is wel gebleken dat de opzet en werking van forums erg vluchtig zijn. De zoekresultaten kunnen wijzen naar een entry op pagina vijf die inmiddels al op pagina zes staat. Of de spiders van Google kunnen lang niet alle pagina’s van een forum überhaupt vinden en afstruinen. Dat gebeurt minstens zo vaak.

Vanwege de betrekkelijk onzichtbaarheid van fora, maar net zo goed .onionssites, vinden geheime- en opsporingsdiensten ze niet leuk. Als de data al publiek gepost is, is die lastig te vinden met de standaard zoeksystemen. Daarom ontstaan er om de zoveel tijd zoekspecialisten op het gebied van the invisible web, deepweb, deepnet of undernet.

De Nederlandse inlichtingendienst AIVD heeft er een keurige Nederlandse naam voor: het schaduwinternet. Afgelopen februari verscheen een rapport waarin de dienst schatte, dat dit inzichtbare web mogelijk tot vijfhonderd keer groter is dan het zichtbare web.

En daar is Forumgrazer voor: om een lichtje te schijnen op dit onzichtbare web.

Trouwe bezoeker of toevallige passant, hier een kort bericht over de status van mijn andere blog, DeKoopman.net.

Zoals je ziet, dateert het laatste bericht inmiddels al weer van ruim een jaar geleden. Het ontbreekt me simpelweg aan tijd om de zakelijke ontwikkelingen op het gebied van c2c-handel bij te houden. Zeker vijf jaar draaide de site intensief op interesse, enthousiasme en de uitstekende feedback van een vrij vaste lezerskring. Chapeau. Een aantal van jullie spreek ik nog regelmatig, wat doorgaans een genoegen is.

De interesse voor het werkterrein waarop De Koopman zich begeeft (publiek toegankelijke handelsplatformen), heeft zich in de afgelopen jaren sterk geprofessionaliseerd. In Nederland is er een handjevol – uhm, of nog minder – grote spelers overgebleven. De rest speelt een rol in de marge.

Ik volg deze sector nog steeds actief, maar doe dat vanuit mijn werkgever Emerce. Klik maar eens door de tag e-commerce heen.

Stilletjes koester ik nog steeds de hoop deze site ooit weer op te pakken om de rol van onafhankelijke luis in de pels te vervullen. Om de veel te slimme reageerders een forum te bieden. Om discussies aan te zwengelen. Om rotte appels te spotten.

Tot die tijd staat De Koopman in de koelkast maar staat de mailbus onveranderd open.

(cross posted op DeKoopman)

Foto: Richard Streeter (cc)