Technologie

.kmz-bestand

Een aantal maanden geleden vertelde iemand over een rare verandering in het programma Google Earth. Eind 2004 vonden in de Indische Oceaan aardbevingen plaats met een moordende tsunami als gevolg. In 2005 waren de verwoestende restanten van die vloedgolf tot in detail te bekijken via het Google-programma. Tót het moment dat de Google Earth-wereld er weer keurig en verzorgd uitzag.

Van het een op het andere moment waren de sporen van de tsunami van de digitale aardbol verdwenen. Kennelijk had het bedrijf dat tot zijn Google-overname Keyhole heette kosmetische correctie aangebracht, zonder dat helder te melden in de changelog.

Vorige week donderdag sprak ik een tijdje met Michael Jones. Hij is de CTO van Google Earth. Desgevraagd bevestigde hij dat de tsunami-krassen van de digitale aardbodem waren verwijderd. Een satelliet had een kleine omweg gemaakt om nieuwe beelden te schieten. De reden daarvoor is me - dom genoeg - ontgaan.

Het is jammer dat er niet zoiets bestaat als een changelog van de wereld voor Google Earth. Dat zou niet alleen zicht geven op dit soort kleine correcties aan de wereld, maar op lange termijn ook zicht geven op zaken als ontbossing, verstedelijking, erosie, smelten van ijskappen, et cetera. Het idee sprak Jones aan, maar een dergelijk logboek staat voorlopig niet op de roadmap. Wel werd duidelijk dat het op langere termijn de bedoeling is dat niet enkel de wereldbol op zich, maar ook echt lijkende bebouwing in 3D (inclusief ‘textures’) op de digitale wereldbol geplot moeten kunnen worden.

.kmz-bestand

Google Earth werd in een periode van 12 maanden (onduidelijke welke exacte periode) na de Keyhole-overname in oktober 2004 100 miljoen keer geinstalleerd. Dat zegt niets over het aantal daadwerkelijke actieve gebruikers. Maar kan wel worden gesproken over een kritische massa.

Het programma, in combinatie met de data layers en network links, ontpopt zich imho tot een alternatieve interface op internet, daarbij al dan niet puttend uit informatie op het web.

Ik ben niet alleen, maar om nou te zeggen dat het prettig is …

Een maand geleden kocht ik een MacBook in een Apple-winkel. De computer draaide als een zonnetje. Juli ging voorbij, augustus ging voorbij en toen kwam september. Begin deze maand begon mijn toch niet al te goedkope draagbare computer sporadisch uit te vallen. Kan gebeuren. Of misschien een onhebbelijkheid die de Apple-adepten verzwegen hadden?

Vandaag de dag crasht hij een stuk of 5 keer en wil moeizaam starten. Symptoom: als een donderslag bij heldere hemel valt het systeem uit. Rebooten zonder harde reset werkt in 80 procent van de gevallen niet. Windows geeft ten minste nog een blauw scherm met tekst en uitleg.

Het blijkt hier om een bekende bug te gaan. Net als de gele vlekken links en rechts naast de mousepad. Beiden herkenbare klachten. Gelukkig legt Apple op zijn website uitvoerig uit wat de oorzaak is en hoe je het op kunt lossen. Wat een klantenservice toch.

De Mac-winkel in Groningen (Bossina) erkende de fabricagefout onmiddelijk. Mij wordt, met anderen, aangeraden de machine te laten controleren. Als vast staat dat de machine uit de getroffen serie komt, wordt het haperende onderdeel vervangen. Zoals het er nu naar uitziet, zit ik niet meer dan een paar dagen zonder computer. Soit. Nu nog wachten tot het moment dat de haperende moederborden en/of hitteschildjes leverbaar zijn en naar Groningen verscheept kunnen worden.

Tot die tijd kunnen Windows-gebruikers zich verkneukelen op dit bericht van Eweek over uitvallende Macs, of de actiesite Macbookrandomshutdown.com.

Oh ja, Alper nam kort de opvolger van Windows XP onder handen. Ik weet niet waar je slechter mee uit bent, een haperende Mac of Windows Vista 8-p

Eerder deze week verscheen op Light Reading een interessante analyse van het effect van het vele p2p-verkeer op de toekomstige breedbanddiensten. Volgens analist James Crawshaw gaan providers de noodzaak zien van digitale verkeersagenten op hun netten. Om het verkeer te kunnen regelen, stelt hij, kan men gebruik maken van Deep Packet Inspection. DPI [?] classificeert de IP-pakketjes.

Enkele relevante fragmenten uit Crawshaws analyse:

“(…) P2P traffic does not generate any extra revenue for operators and can lead to high peering costs, if traffic goes off-net. (…) As our current report details, deep packet inspection (DPI) has emerged as the tool to help fight P2P traffic inflation. DPI technology identifies and classifies data packets at wire speed. (…) DPI technology enables deep analysis of static and dynamic protocols, application signatures, content patterns, and session behavior such as connections per second. (…) With DPI, broadband service providers gain end-to-end visibility into:

* Subscriber and application usage patterns
* Popular services such as P2P, voice over IP, online gaming, email, and video
* Malicious traffic on the network (…)

Among the newly created service tiers is a gaming tier that guarantees top performance for all gaming applications. In the future, DPI could be used to deliver video on demand and IPTV at a higher bandwidth and quality of service than other applications. (…) DPI devices are better able to address residential subscriber threats. (…)”

Providers die DPI gebruiken, kunnen zich gaan specialiseren en/of verschillende soorten breedbanddiensten aanbieden. De ene provider kan zich opwerpen als de ultieme provider met beste verbindingen voor online game, de ander zou de beste IPTV-provider kunnen zijn.

Het voorrang geven van bepaalde typen dataverkeer boven andere typen klinkt als het tegenovergestelde van netneutraliteit. In dit geval heeft de consument de keuze en wordt niets opgelegd.

Om Malik meldde eerder deze week dat een ISP uit Hong Kong zich met speciale diensten en promoties louter richt op online gamende jongeren.