Dit is de opening van weekkrant De Ster in Rotterdam, voor in en om Kralingen-Crooswijk en net daar buiten. Zeg maar Groot-Kralingen.
Van zo’n kop kan je niet anders dan heerlijk opkikkeren. Ik wel in ieder geval. Dit is niet zomaar een kop. Nee, dit de opening van de krant. Er was geen belangrijker nieuws in de wijk dan dit. Zelfs de hertelling van de lokale verkiezingen, die om de hoek gebeurde, was niet zo belangrijk als dit.
De leden van de deelgemeente hebben vermoedelijk avonden en avonden doorgehaald. Misschien wel vergaderd tot in de nachtelijke uurtjes om tot overeenstemming te komen. Immers, het duurt niet lang voordat de nieuwe deelgemeenteraadsleden worden geïnstalleerd. Het is keurig Groot-Kralings gebruik om geen lijken in de kast achter te laten voor je opvolgers. Wat zouden de buren niet zeggen?
Mind you, het gaat hier niet over zomaar een onderwerp. Het gaat over hét beleid over dé hondenpoep.
Hondenpoep ligt in Rotterdam nogal gevoelig. Deelgemeenteraden vallen er over.
Let wel: we hebben het hier óók over de omgeving waar burgemeester Ahmed Aboutaleb woont. Hij mag nog van geluk spreken. Hij woont tegenover het politiebureau. Nou ja, ‘politievílla’ mag je wel zeggen. Als ergens beleid goed wordt gehandhaafd dan is het daar wel.
Maar de rest van Groot-Kralingen? Tja, dat wisten de leden van de deelgemeente ook niet zo goed. Daarom kozen de politici voor een gehaaide uitweg.
De ultralokale politici durven het nieuw geformuleerde beleid kennelijk niet met harde hand uit te voeren. “Laten we het beleid onderbrengen in een apart project”, opperde de een. Zijn collega vult gewichtig aan: “Is dat wel zo verstandig? Kunnen we niet eerst een pilot houden. Dan kunnen we de resultaten daarvan eerst evalueren, alvorens het beleid breed projectmatig uit te rollen”.
Natuurlijk gingen de partijen niet direct akkoord. Het resultaat van de verkiezingen deed nog steeds een beetje zeer. Je gaat niet zómaar akkoord met zoiets ingrijpends als hét beleid over dé hondenpoep. Uiteindelijk werden alle partijen het toch met elkaar eens en kon de krant openen met de prachtige kop: “Pilotproject hondenpoepbeleid“.
(…)
Of zou het toch anders zijn gegaan? Hoeveel betekenis en vragen kunnen in twee woorden verstopt liggen? Veel.
Natuurlijk had ik gewoon het krantenverhaal kunnen lezen. Maar het is misschien leuker om het echte verhaal helemaal niet te kennen. Ik had echter nog niets om over te bloggen, dus stopte maar bij de kop van het verhaal en zette de scanner aan.
