Gisteren tijdens Opsporing Verzocht zag ik een opmerkelijke opsporingsmethode, een methode waarvan ik niet vermoedde dat de politie die op deze schaal zou gebruiken. Geautomatiseerde gezichtsherkenning op zich, want daar gaat het om, is inderdaad niet nieuw. Het gaat me om de omvang waarmee het ingezet kan worden.
Het item in de uitzending ging over het meisje dat in Portugal werd ontvoerd uit haar bed toen haar ouders even weg waren (kijk hier). De politie vraagt toeristen die in de weken voor de ontvoering op het betreffende vakantiepark aanwezig waren hun vakantiefoto’s te uploaden. Let wel: in de wéken voor de ontvoering.
Uploaden doe je hierrrrr. De melding op deze website luidt:
“(…) If you were at the Ocean Club Resort, Praia da Luz or in the surrounding areas in the two weeks leading up to Madeleine’s disappearance on Thursday 3 May then we would like to have copies of any photographs taken during your stay. (…)”
De Engelse politie beschikt kennelijk over een enorme number cruncher, een verwerkingsapparaat dat moeiteloos duizenden of tienduizenden foto’s kan scannen om te zien of een of meerdere verdachten ergens op een verdwaald plekje op een toeristisch kiekje staan.
Wat een overweldigende orgie moeten Flickr en Google Images dan wel niet zijn voor de speurneuzen.
{ 3 comments… read them below or add one }
Qua orgie en number crunches, je kent deze verbluffende demo van Photosynth op Ted, Photosynth?
Nope, nog niet. Heb de downloadkraan direct opgezet, ben wel benieuwd.
Al die digitale foto’s zijn zo een soort mobiel decentraal cameratoezicht. Slimme actie.
De vraag is inderdaad of grote fotosites net zo geanalyseerd worden. De systeembeheerders van Flickr etc zouden daar toch iets van moeten weten…