Het mysterie van het Groot-Kralingse hondenpoepbeleid




Dit is de opening van weekkrant De Ster in Rotterdam, voor in en om Kralingen-Crooswijk en net daar buiten. Zeg maar Groot-Kralingen.

Van zo’n kop kan je niet anders dan heerlijk opkikkeren. Ik wel in ieder geval. Dit is niet zomaar een kop. Nee, dit de opening van de krant. Er was geen belangrijker nieuws in de wijk dan dit. Zelfs de hertelling van de lokale verkiezingen, die om de hoek gebeurde, was niet zo belangrijk als dit.

De leden van de deelgemeente hebben vermoedelijk avonden en avonden doorgehaald. Misschien wel vergaderd tot in de nachtelijke uurtjes om tot overeenstemming te komen. Immers, het duurt niet lang voordat de nieuwe deelgemeenteraadsleden worden geïnstalleerd. Het is keurig Groot-Kralings gebruik om geen lijken in de kast achter te laten voor je opvolgers. Wat zouden de buren niet zeggen?

Mind you, het gaat hier niet over zomaar een onderwerp. Het gaat over hét beleid over dé hondenpoep.

Hondenpoep ligt in Rotterdam nogal gevoelig. Deelgemeenteraden vallen er over.

Let wel: we hebben het hier óók over de omgeving waar burgemeester Ahmed Aboutaleb woont. Hij mag nog van geluk spreken. Hij woont tegenover het politiebureau. Nou ja, ‘politievílla’ mag je wel zeggen. Als ergens beleid goed wordt gehandhaafd dan is het daar wel.

Maar de rest van Groot-Kralingen? Tja, dat wisten de leden van de deelgemeente ook niet zo goed. Daarom kozen de politici voor een gehaaide uitweg.

De ultralokale politici durven het nieuw geformuleerde beleid kennelijk niet met harde hand uit te voeren. “Laten we het beleid onderbrengen in een apart project”, opperde de een. Zijn collega vult gewichtig aan: “Is dat wel zo verstandig? Kunnen we niet eerst een pilot houden. Dan kunnen we de resultaten daarvan eerst evalueren, alvorens het beleid breed projectmatig uit te rollen”.

Natuurlijk gingen de partijen niet direct akkoord. Het resultaat van de verkiezingen deed nog steeds een beetje zeer. Je gaat niet zómaar akkoord met zoiets ingrijpends als hét beleid over dé hondenpoep. Uiteindelijk werden alle partijen het toch met elkaar eens en kon de krant openen met de prachtige kop: “Pilotproject hondenpoepbeleid“.

(…)

Of zou het toch anders zijn gegaan? Hoeveel betekenis en vragen kunnen in twee woorden verstopt liggen? Veel.

Natuurlijk had ik gewoon het krantenverhaal kunnen lezen. Maar het is misschien leuker om het echte verhaal helemaal niet te kennen. Ik had echter nog niets om over te bloggen, dus stopte maar bij de kop van het verhaal en zette de scanner aan.

Mijn indrukken van Mobile World Congress 2010



(Bestuursvoorzitter Google, Eric Schmidt)

Okay, het is wat aan de late kant om een overzicht van het Mobile World Congress te geven. Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen. Ook dit jaar waren de vijf dagen MWC weer enerverend en vooral richtinggevend. Ieder jaar zetten de CEO’s van de grootste bedrijven weer de paaltjes rondom het veld voor wat de komende 12 maanden gaat gebeuren.

Hieronder mijn observaties.

Het was interessant om in de wandelgangen en in zijdelingse opmerkingen verwijzingen te horen over een aanstormend probleem. Natuurlijk, het is hartstikke leuk om het haleluja over mobiel internet te zingen maar we moeten wel realistisch blijven. Internet gaat binnenkort kapot. Operators moéten op zoek naar nieuwe bedrijfs- en betaalmodellen.

Emerce schrijft over de komende capacity crunch:

Het einde van de flat fee data-abonnementen zou wel eens in zicht kunnen komen. Geavanceerde, nieuwe telefoons als die van Apple en Google doen de vraag naar mobiel internet exploderen. Telecomaanbieders krijgen echter te kampen met overbelasting van hun netwerken en zoeken naar alternatieve afrekenmodellen. (…)

Klik door om te lezen wat de nieuwe bedrijfsmodellen worden.




En mobile commerce, hoe staat het daarmee? Tja, op die vraag was ook dit jaar weer geen fatsoenlijk antwoord te horen. We keken vooral naar de betaalmechanismen. Als die kloppen, volgen de winkels vanzelf. De een dicht Paypal de meeste kansen toe, de ander NFC-chips en weer een ander houdt het op operator billing. Kortom, meer mobiel shoppen en betalen staat nog steeds in de kinderschoenen en krijgt blaren als er geen vooruitgang komt.

*) Emerce schreef over het thema Betalen de volgende artikelen op het MWC:
1. ‘Nog onduidelijkheid over toekomst mobiel betalen‘ en
2. ‘NFC houdt hoopt op positie ‘mobiele portemonnee’‘.

Ook boeiend om te horen dat de eerste grote partijen zich beginnen te weren tegen de wildgroei aan mobiele app stores, platformen, downloadwinkels en wat dies meer zij. Aan het begin van het Mobile World Congress maakten 24 van ’s werelds grootste operators bekend dat ze gezamenlijke API’s gaan publiceren voor software-ontwikkelaars. Dat leidt tot wéér nieuwe downloadwinkels. Kan daar geen einde aan komen? Dat vroegen – nota bene – Youtube en de BBC zich hardop af. Hoe meer verschillende platformen, hoe meer ontwikkelaars hun focus moeten verbreden. De BBC moet vanuit zijn publieke taak álle applicatieplatformen ondersteunden. Voor hun Uitzending Gemist (i.e. iPlayer) moeten ze dus voor iPhone, Android, Symbian en RIM ontwikkelen maar ook voor obscure omgevingen als Microsoft Windows, Samsung Bada, MeeGo van Intel/Nokia en al dat andere gepriegel. En dat terwijl we al jaren gewoon HTML hebben! HTML5 is nog niet geratificeerd vanuit het W3C, maar Google doet alsof zijn neus bloedt en is de standaard gewoon aan het opleggen.

*) Zie Emerce-berichtgeving:
1. ‘BBC is wildgroei aan mobiele app stores beu‘,
2. ‘Youtube: graag nu een einde aan de applicatie-gekte‘ en
3. ‘Investeerders: Geld zit in zakelijke mobiele apps‘.

De organisatie van het MWC is de GSMA. Diens voorzitter, Rob Conway, schetste in zijn openingstoespraak grote kansen voor (merk)adverteerders op mobiel internet. In zijn praatje gooide hij het over de boeg van de mobiele apps, maar dat had net zo goed over het mobiele web kunnen gaan. Zijn stelling luidde namelijk:

(…) “Negen van de tien mobiele applicaties zullen in de toekomst gratis blijven, maar íemand zal de ontwikkelaars moeten betalen. Ik verwacht dat advertising hier de drijvende kracht wordt.

Dat is goed nieuws voor merken, omdat zij onder eigen label nuttige informatie op niet-indringende wijze kunnen verspreiden. Mensen gaan minder televisie kijken en pakken vaker hun mobiele telefoon. Daarom is analytics ook zo’n belangrijk thema aan het worden. Er zijn helaas nog te weinig goede case studies”. (…)

Dat klinkt boeiend, maar de praktijk blijkt weerbarstiger. Een van de toespraken waar dat uit bleek, was die van de baas Interactief van ’s werelds grootste media-inkoper, GroupM. Jakob Nielsen zei:

(…) “Bedrijven als Coca Cola en P&G scharen het mobiele platform wel direct naast radio, tv, print, web en outdoor maar zetten het nog niet grootschalig in. Ze zitten veelal aan het begin van hun testprocedures, om het nut aan te tonen. Het duurt tussen de 6 en 12 maanden voordat ze hun eigen resultaten op tafel hebben”. (…)

Weer geen Apple dit jaar in Barcelona, nooit eigenlijk, maar wel Google. Het bedrijf was vertegenwoordigd via Admob, Youtube en bestuursvoorzitter Eric Schmidt. Kortom, Google was zelfs zichtbaarder dan Nokia tijdens MWC (want wat lieten de Finnen zich kennen door níet aanwezig te zijn!). En de bedenker van Android, Andy Rubin, was in de zaal. Hij draaide helaas snel zijn rug naar de camera, dus alleen dit wazige beeld:




Schmidt was niet enkel naar Barcelona gekomen om ondergetekende een veeg uit de pan te geven (1.000+ getuigen (zaal)), maar – belangrijker – om de liefde te verklaren aan de mobiele telecomindustrie. “Ja, u moet miljarden investeren in nieuwe netwerken maar wij gaan helpen dat geld terug te verdienen”, klonk het in het kort. Het centrale thema van de Schmidts obade was ‘Mobile First’. Dat motto geldt binnen zijn eigen bedrijf. Hij roept de telecombranche op diezelfde kreet te omarmen. Alle nieuwe investeringen in producten en diensten moeten primair resulteren in nieuwigheden in het mobiele domein. De spin offs van die nieuwigheden resulteren vervolgens vanzelf in software en diensten voor de pc en het web, aldus de Amerikaan die meer spreektijd dan welke topman dan ook kreeg.

Schmidt had een aantal medewerkers meegenomen die boeiende demo’s gaven van nieuwe mobiele Google-diensten. Natuurlijk legden wij die voor je vast.

1. Demonstratie van volledige Flash-ondersteuning in Android, met als toetje een exercitie  van voice search for Google Earth

2. Demonstratie van voice search voor het eerst in een andere taal, het Duits (Google ‘spreekt’ achter de schermen al 100 talen):

3. Google Goggles is een dienst waarbij je de camera van een telefoon richt op een object in de fysieke wereld. Het beeld gaat via mobiel breedband naar Googles servers voor herkenning, verwerking en duiding. Hieronder: 1) Goggles Image Search en 2) Goggles Translation (OCR in combinatie met real time vertalingen):

Vodafones bestuursvoorzitter Vittorio Colao uitte zich kritisch jegens Google:

De topman van Vodafone roept toezichthouders op om Google in de gaten te houden. Het bedrijf krijgt zo’n grote macht, dat andere partijen amper nog gezonde marktkansen hebben. (…) “Ik bedoel hier niets negatiefs mee, maar Search moet goed worden bekeken. Consumenten moeten voldoende keuze hebben en houden en het moet worden voorkomen dat er een te grote machtsconcentratie ontstaat”. (…)




Uit de hoek van de toezichthouders heeft niemand zich tot op heden gemeld met een reactie op Colao’s oproep.

Gapende wond in Rotterdam

Weer een gapende wond in het centrum van Rotterdam [Google Maps], maar dit keer was het wel de bedoeling. Deze afzetting is een indrukwekkend geheel van opgestapelde zeecontainers.




Ik heb me overigens laten vertellen dat al die prachtige nieuwe hoogbouw niet al te vlekkeloos van de grond komt. De grap die de Amsterdamse Noord-Zuid-metrolijn tergt, grond die zich onbedoeld verplaatst, begint zich ook voor te doen bij het Centraal Station en Karel Doormanstraat-Binnenwegplein.